Mest op hoopjes: zwaar werk voor een vruchtbare akker
Op deze landbouwfoto zien we een werk dat vroeger bij het boerenleven hoorde: stalmest naar de akker brengen en in kleine hoopjes van de wagen trekken. De tractor hielp bij het vervoer, maar het verdelen van de mest bleef hier nog handenarbeid. Naast de geladen wagen staat een man met een lang gesteeld werktuig; over het land liggen de hoopjes al klaar. Daarna moesten ze met de mestriek worden verspreid. Stalmest was een kostbare grondstof op de boerderij. Het mengsel van dierlijke uitwerpselen en strooisel werd verzameld en later naar het land gebracht. Zo keerde een deel van wat de boerderij voortbracht terug naar de bodem, als voeding voor een volgende teelt. De werkwijze: mest aanvoeren, in kleine hoopjes van de kar trekken en vervolgens met de riek over het land verspreiden.
Eerst de hoopjes maken
Het lossen gebeurde beetje bij beetje. Terwijl de wagen over de akker werd verplaatst, trok men telkens een portie mest naar beneden. Daarvoor gebruikte men vaak een mesthaak: een werktuig met gebogen tanden aan een lange houten steel. Daarmee kon men de samengepakte, stroachtige mest losmaken en van de wagen trekken. De hoopjes vormden een tussenstap. De mest lag nu verspreid over het perceel, maar nog lang niet gelijkmatig genoeg. Wanneer de wagen leeg was, wachtte dus een volgende ronde werk.
Daarna kwam de mestriek
Met de mestriek ging men van hoopje naar hoopje. Men stak de tanden in de mest, trok de kluiten uiteen en verspreidde kleinere porties over de omliggende grond. Het stro en de mest moesten worden losgeschud, zodat er geen dikke pakken bleven liggen en ook de ruimte tussen de hoopjes werd bedekt. Mestriek is een andere benaming voor mestvork. Die vork diende onder meer om stalmest op te laden en te verspreiden. De licht gebogen tanden waren geschikt om het vezelige mengsel van stro en mest vast te nemen. Het was zwaar en herhalend werk: insteken, lostrekken, optillen, uitschudden en weer een stap verder. Een akker die vanuit de verte rustig oogde, betekende van dichtbij vele bewegingen met armen, schouders en rug. Een gelijkmatige verdeling vroeg bovendien aandacht. Na het verspreiden kon de mest bij het ploegen in de grond worden gewerkt.
X


Geen opmerkingen:
Een reactie posten