zaterdag 30 mei 2026
GENK (TOEN GENCK) - TEKENING WANDELAARS
GENK (TOEN GENCK) - LANDSCHAPSSCHILDERS AAN HET WERK
vrijdag 29 mei 2026
DORPSLEVEN (FOTO 1927)
- Landbouw en Ambacht: Het dorp draaide op kleinschalige landbouw. Naast boeren waren er lokale ambachtslieden zoals de smid, wagenmaker, bakker en timmerman onmisbaar.
- Sociale controle en verbondenheid: Iedereen kende elkaar. Roddels en nieuwtjes werden uitgewisseld bij de waterpomp, aan de schoolpoort of in het plaatselijke café.
- Geloof en traditie: De zondag was heilig en stond in het teken van de mis. Het kerkbezoek was een sociaal moment om gezien te worden. Daarnaast waren er processies en kermissen de belangrijkste jaarlijkse hoogtepunten.
- Sobere leefomstandigheden: Het huishouden was arbeidsintensief. Elektriciteit en stromend water waren er lang niet altijd. Men deed inkopen bij de kruidenier of venters die aan huis kwamen.
woensdag 27 mei 2026
PAPIERBALLEN DROGEN TIJDENS DE TWEEDE WERELDOORLOG
dinsdag 26 mei 2026
BOERENPORTRETTEN
maandag 25 mei 2026
KNOTWILG
zondag 17 mei 2026
JAAGPAARDEN
woensdag 13 mei 2026
BINNENHALEN VAN HET STRO 1975
dinsdag 12 mei 2026
MOBIELE HOEFSMID 1961
maandag 11 mei 2026
CHER AMI REDDE 194 SOLDATEN IN DE EERSTE WERELDOORLOG
Postduif Cher Ami werd in de borst geschoten, maar redde bijna 194 soldaten in de Eerste Wereldoorlog. Cher Ami werd neergeschoten, verloor een poot en raakte blind aan één oog, maar wist toch een cruciale boodschap bij de Amerikanen te bezorgen. Daarmee redde hij 194 levens.
In de Eerste Wereldoorlog waren radio’s en telefoons nog lang niet betrouwbaar genoeg voor communicatie aan het front. Daarom vertrouwden legers op een verrassend hulpmiddel: postduiven. Met berichtenkokertjes aan hun poot vlogen ze dwars door kogelregens en artillerievuur naar hun bestemming. Eén van die dieren groeide uit tot een ware oorlogsheld. Zijn naam was Cher Ami, en volgens velen redde hij in 1918 het leven van bijna tweehonderd Amerikaanse soldaten.donderdag 7 mei 2026
GRAAN DORSEN
DROOGTE 1947
BANDEN VAN DE FIETS TIJDENS DE TWEEDE WERELDOORLOG (FOTO 1944)
dinsdag 5 mei 2026
BELGISCH KOUDBLOEDPAARD MET VEULEN
Van sommige typen paarden wordt gezegd dat het ‘koudbloeden’ zijn. Dat heeft helemaal niets met de temperatuur van hun bloed te maken. Die is, net als bij alle paarden, normaal gesproken tussen de 37,5 en 38,5. De term staat voor hun temperament.
Koudbloeden zijn de zwaardere rassen, die van oudsher werden gebruikt op het land en in de bosbouw. Gespierde paarden, uitermate geschikt om zware lasten te trekken. Ze maken vrij korte passen, wat handig is als je veel gewicht over een zware ondergrond moet verplaatsen. Hun korte, gedrongen bouw helpt daar ook bij. Maar het belangrijkste kenmerk en de reden voor deze benaming is het rustige, laconieke karakter. “Een groot verschil met zogenaamde warmbloedrassen is dat koudbloeden onder vrijwel alle omstandigheden de rust bewaren.
Rijpaarden
Tegenwoordig worden koudbloeden meer dan vroeger gebruikt om op te rijden. Daardoor wordt er qua fokkerij soms ingezet op rijtypische modellen, bijvoorbeeld bij de Friezen. Dat doet in enkele gevallen ook wat met het karakter. Niet alle koudbloeden zijn zo koelbloedig als hun type-aandoening doet vermoeden. “Het duurt lang voor ze doordraaien, maar als dat gebeurt is het ook vaak goed mis. Dan zijn het echte vluchtdieren. Als ze hun kracht tegen je gebruiken, ben je niet blij”, zegt Muller.
Welvaartskwaaltjes
Door hun bouw hebben koudbloeden meestal moeite met de galop. Ze kunnen het allemaal, maar ze houden het niet lang vol. Dat komt ook omdat ze het snel te warm hebben. Omdat ze van nature uit voedselarme gebieden komen, hebben ze in onze omgeving soms last van ‘welvaartskwaaltjes’, doordat ze te rijke voeding krijgen. Ze zijn erg gevoelig voor suikerrijke voeding. Dat uit zich onder andere in kwalen als hoefbevangenheid of insulineresistentie. Bijvoeren met veel krachtvoer is funest voor ze. Het is lastig om ze enigszins slank te houden. Tenzij door de leeftijd hun gebit ze in de steek laat. Koudbloeden lijken gevoeliger voor de tandaandoening EOTRH. Het is goed te behandelen, maar als je daar niet op tijd bij bent, gaan ze wel hard achteruit. Een ander belangrijk kenmerk van koudbloeden: ze zijn extreem hard voor zichzelf. Oftewel, ze tonen het nauwelijks als er iets met ze aan de hand is. Dat is eigenlijk best lastig, want als je iets aan ze merkt, is het vaak veel erger dan gedacht. “Koliek is zo’n voorbeeld. Andere paarden gaan hevig rollen en je ziet gelijk dat er iets mis is. Een koudbloed kan er zeer slecht aan toe zijn en gewoon een beetje in een hoekje staan.”
Couperen
Bij de typische trekpaarden, zoals de Zeeuwse en de Belgische, werden in het verleden de staarten gecoupeerd. Als reden werd opgegeven dat de staart dan niet over de leidsels kon raken. Maar men vond ook dat daardoor de gespierde billen beter zichtbaar werden en dat werd mooi gevonden. Maar je ontneemt daarmee het paard de kans om vliegen te verjagen. En de staart is ook een communicatiemiddel naar andere paarden. Vanaf 2001 is deze barbaarse gewoonte verboden in Nederland, België en nog enkele Europese landen. Toch zijn er -gelukkig steeds minder- nog altijd fokkers die hun jonge dieren even naar een land sturen waar dit niet strafbaar is.
X
maandag 4 mei 2026
BELGISCH BOERENPAARD MET DE SLAAGKAR OM DE MEST TE LADEN
Updated Even rust op het boerenerf. Het Belgische boerenpaard staat ingespannen voor de houten slaagkar, waarmee de mest naar het land werd ...
-
De foto toont een eenvoudig maar bijzonder waardevol tafereel van het platteland van de twintigste eeuw. Centraal staat een robuuste gemets...
-
Updated Een eenvoudig tafereel uit het dagelijkse gezinsleven van de jaren ’50. Moeder maakt het bad klaar voor haar kinderen. Geen moderne ...
-
Upscaled De koeien hadden de hele winter veel mest geproduceerd. Deze mest, vermengd met het stro uit de stal, kon worden gebruikt om het la...


.jpg)









































.jpg)




