X
zaterdag 28 februari 2026
vrijdag 27 februari 2026
PAPA ZORGT VOOR DE ZONDAGSE SOEP
Ingekleurde versie
Upscaled
Het is weer zover, papa gaat voor onze zondagse soep zorgen. Wij mogen hem helpen een lekkere soepkip te vangen. Wat een heerlijke kindertijd! Papa helpen is bijzonder.
Wij rennen met plezier achter het uitverkoren soepvlees aan… Hebbes! ”Da’s unne hele goeie” zegt papa. Wij staan erbij en kijken er naar… Zo… die gaat op het hakblok… klap met het bijltje en de kip zonder kop mag nog even vrij rondrennen. Wij hebben groot plezier en proberen de koploze kip opnieuw te vangen. Deze moet dan boven het vuur en in kokend water om de veren te plukken en de restjes veren van haar kippenvel te branden. De verse, kokette kippenpootjes krijgen wij om enkele dagen ‘zoet’ mee te zijn. Nadat de kip in de soep op het petroleumstelletje getrokken en allang heet gegeten is, hebben wij nog dagenlang plezier van het ‘spierke trekken’ aan die pootjes. Zo houden we, als het ware, onze soepkip nog even in leven. Wij kijken al uit naar de volgende zaterdag. Niet te geloven… die terugblik… om kippenvel van te krijgen! Maar eerlijk is eerlijk, die kippensoep van toen was geler, vetter en lekkerder… en papa kon goed kippen slachten. Héél goed!
X
PAARD EN KOE MET PLOEG (JAREN '60)
.jpg)
Het veld wordt omgeploegd met paard en koe. Dit was eerder uitzonderlijk, normaal gezien werd de ploeg getrokken door twee ossen of twee paarden. De dieren trekken een enkele ploeg voort.
PAUZE TIJDENS DE OOGST JAREN '50
Tijdens de oogst werd ook s’middags op het veld gegeten om zo weinig mogelijk tijd te verliezen. De boerin kwam dan met een rieten mand met brood en koffie. Ook buiten de oogst, als er werd gewerkt op akkers die te ver van de hoeve waren gelegen, werden de boterhammen in een knapzak meegenomen om op het land te eten. Op deze foto zien we mannen en vrouwen pauzeren tijdens het oogsten in de jaren '50.
X
donderdag 26 februari 2026
OOGSTTIJD
Augustus is oogstmaand in de volksmond. In dit licht glooiend landschap wordt het graan op een door twee ossen getrokken kar geladen.
EEN MOLENAAR AAN HET WERK IN ZIJN KORENMOLEN
Het malen van graan tot meel, het verplaatsen van water of het zagen van hout. Vroeger had je allerlei molens en daarmee molenaars met verschillende specialisaties. Het werk was zwaar: de molen moest handmatig draaiend gehouden worden. Ook moest je als molenaar goed in de gaten houden waar de wind vandaan kwam en de molen moest natuurlijk onderhouden worden. Vanaf ongeveer 1200 was het beroep van molenaar in opkomst. In de 20e eeuw verdween de functie van de molen door de opkomst van de stoommachine en elektrische motoren. In 1898 werd deze molen gebouwd in opdracht van enkele bakkers en landbouwers. Bij een restauratie begin jaren 70 werd de houten bekleding van het bovenste deel vervangen door riet. Elk dorp had vroeger wel een stelmaker, een hoefsmid of een schillenboer. Vakbekwame mensen, harde werkers. Veel van deze beroepen zijn in de vergetelheid geraakt: ingehaald door de tijd of overgenomen door machines of simpelweg overbodig geworden.
X
BOERIN EN HONDENKAR
Upscaled
Hondenkarren zag je ruim honderd jaar geleden veel op het platteland! Boeren gebruikten ze bijvoorbeeld voor verplaatsen van melkbussen. In de jaren 30 / 40 werden deze karren vaak vervangen door fietsen. Maar op deze foto, gemaakt in de periode 1905-1925, zie je nog een boerin met een hondenkar. Er staan melkbussen op.
X
OUDER ECHTPAAR POSEERT IN HUN MOESTUIN (CA. 1950)
In de jaren 50, 60 en 70 waren de meeste foto's nog zwart-wit. Toch maakte de kleurenfotografie zijn opmars, vaak in de vorm van dia's. Deze vroege kleurenfoto's hebben een bijzondere historische waarde en zijn vaak een feest van herkenning. De kleuren van de auto's, de kleren, het straatbeeld... ze brengen het verleden dichterbij.
X
DE SPINSTER EN HET MEISJE KIJKT GEÏNTERESSEERD TOE 1928
Ingekleurde versie
Upscaled
Destijds had ieder dorp zijn wever en was dagelijks het gerikketik van de "weefstoel" te horen. Zondags zag men de boeren en boerinnen in geweven kleren van eigen garen ter kerk gaan.
X
2 MEIDEN OP DE HONDENKAR
Deze forse hond lijkt niet veel moeite te hebben met de twee struise meiden op zijn kar. Het lijkt erop dat zij terugkomen van het melken. De hond is ingespannen aan de kar en staat tussen de dissels. Een ketting aan zijn hals moet hem in bedwang houden.
X
woensdag 25 februari 2026
EGGEN 1941
Ingekleurde versie
Upscaled
Het land werd geploegd met paarden. Dat was een magnifiek gezicht. De oren gespitst, wachtend op het eerste commando van hun baas. De kunst was om te beginnen met een kaarsrechte eerste snede. Na het ploegen werd het land geëgd. Met het eggen werden de grote brokstukken aarde die met ploegen waren losgewoeld geëgaliseerd, de aarde werd verkruimeld en leverde zo een goed zaaibed. De grond werd zo mooi los, en kon ingezaaid worden met een gewas. Na het zaaien werd de eg ook gebruikt om het zaaigoed onder het zand te schuiven. De wied-eg kwam van pas bij het onkruid wieden, terwijl het gewas al groeide. Heel vroeger gebeurde dat wieden met de hand, maar dat was zeer tijdrovend.
XX
PEER JANSSEN, DE HERKUUL DER KEMPEN (1862-1915)
Ingekleurde versie
Upscaled
Ingekleurde versie
Upscaled
DE ZWAARSTE, DE DIKSTE EN DE STERKSTE MAN TER WERELD WUUSTWEZEL (TOEN WUESTWEZEL)
Hij wedde op 12 februari 1905 voor een koe met veekoopman Louis Van Rieth uit Kalmthout. Peer (Petrus) Janssen beweerde dat hij zo sterk was als een paard en dat hij een kar van 1,5 ton, geladen met drie ton kasseien kon voorttrekken. Petrus Janssen liet zich inspannen als een paard en trok de vracht van 4,5 ton vooruit. Sindsdien werd Peer Janssen Sterke Peer genoemd.
Na deze stunt begon hij zichzelf voor te stellen als een krachtpatser. Op grote affiches werd hij overal als attractie aangekondigd met volgende maten: lengte 1,71 meter, omtrek van het lichaam 1, 91 meter, biceps 0,71 meter en een gewicht dat varieerde van 189 kg in 1905 tot 204 kg bij zijn dood.
Peer Janssen was paardenbeenhouwer en cafébaas. Hij kocht een kermiswagen en bezocht foren en kermissen. Daar liet hij zich bewonderen in badpak of haalde krachttoeren uit. Zo temde hij een woeste stier door hem bij de horens te vatten en op de grond te leggen. In Leopoldsburg trok hij voor de ogen van koning Albert I het zwaarste kanon vooruit. Hij worstelde en trad op in de hippodroom van Antwerpen. In 1908 werd hij in Brasschaat in een koets rondgetoerd als bewijs van de gezonde buitenlucht. Zo verwierf hij naam als “de sterkste, zwaarste en dikste mens ter wereld”.
X
Abonneren op:
Posts (Atom)
-
WALTER ARFEUILLE (HET BEEST): HIJ TROK OOIT TREINEN EN PLOOIDE IJZEREN STAVEN EN MEER VAN DIE SPECTACULAIRE DINGEN MET ZIJN TANDEN. HET LEVE... -
Het dorp (langs het tuinpad van mijn vader) Het dorp , ook wel bekend onder de titel Langs het tuinpad van mijn vader , wordt door Wim Sonn...
