Rond vier uur in de namiddag was het tijd voor koffie met brood. Na uren van hard werken vormden een stevige boterham en een dampende kop koffie een eenvoudig maar welkom rustmoment. Op deze sfeervolle foto zitten drie plattelandsmensen dicht bij elkaar rond de tafel. De man houdt zijn pijp binnen handbereik, terwijl de vrouwen voor het brood en de koffie zorgen. Zelfs de honden hebben hun vertrouwde plaats bij het gezelschap gevonden. Een van de kopjes behoort tot het bekende boerenbontservies. Dit van oorsprong Maastrichtse aardewerk kent een lange geschiedenis. In de tweede helft van de negentiende eeuw werden bij de aardewerkfabrieken van Petrus Regout handbeschilderde serviezen vervaardigd. De benaming ‘boerenbont’ verwijst naar de eenvoudige versiering met telkens terugkerende bloemen en bladeren. Omdat deze motieven vrij snel konden worden aangebracht, was het servies goedkoper dan veel andere beschilderde serviezen. Zo vond het zijn weg naar talloze huishoudens, vooral op het platteland. De dagelijkse kost bleef daar tot ver in de twintigste eeuw eenvoudig en weinig gevarieerd. Brood, aardappelen en pap vormden voor veel gezinnen de basis, aangevuld met wat spek of vet. Vlees kwam meestal slechts in kleine hoeveelheden of op zon- en feestdagen op tafel. Koffie was intussen uitgegroeid tot een echte volksdrank. Bij armere gezinnen ging het echter niet altijd om zuivere koffie: soms werd ze aangelengd of vervangen door een goedkoper aftreksel van gebrande rogge of cichorei. Deze foto vertelt dan ook veel meer dan alleen het verhaal van koffie met brood. Zij voert ons terug naar een tijd waarin voedsel eenvoudig was, niets verloren mocht gaan en het kleine geluk gevonden werd in het samenzijn. Geen overvloed en geen haast, maar brood op tafel, de warmte van de koffie en enkele kostbare ogenblikken van rust.
X

Geen opmerkingen:
Een reactie posten