Een bijzonder tafereel uit de jaren vijftig, toen de huisslachting op het Limburgse platteland nog tot het gewone leven behoorde. Voor de bakstenen achtergevel van een hoeve hebben twee plaatselijke slachters hun werkzaamheden even onderbroken voor de fotograaf. Achter hen hangt het pas geslachte varken nog vrijwel volledig. Het slachten is gebeurd, maar het werk is nog lang niet klaar. Het karkas moet verder worden verzorgd en afkoelen, waarna het versnijden en verwerken kan beginnen. Voor veel boeren- en arbeidersgezinnen was zo'n varken een belangrijke voedselvoorraad. Het dier werd maandenlang vetgemest en meestal tijdens de koudere maanden geslacht. Dat was geen toeval: in een tijd waarin koelkast en diepvriezer nog lang niet overal aanwezig waren, hielp het koude winterweer om het vlees tijdens de verwerking koel te houden. Voor het slachten werd vaak een ervaren man uit het dorp of de omgeving gevraagd. Zo'n plaatselijke slachter kende zijn vak en wist hoe het dier moest worden behandeld en later versneden. Na het afkoelen volgde het versnijden. Hammen, spek en de betere stukken vlees werden zorgvuldig apart gehouden. Andere delen konden worden verwerkt tot worst, gehakt of traditionele bereidingen. Ook lever, hart en vet werden benut. Van een varken liet men zo weinig mogelijk verloren gaan. Het dier vertegenwoordigde maanden van verzorging en voedsel, en verspilling kon men zich nauwelijks veroorloven. Een huisslachting bracht dan ook heel wat bedrijvigheid met zich mee. Buiten werkten de slachters verder aan het karkas, terwijl binnen potten, kommen en kruiden werden klaargezet. Vlees werd gezouten, worst gemaakt en stukken spek en ham werden voorbereid om langer te bewaren. Recepten gingen dikwijls van generatie op generatie over en verschilden van familie tot familie. Juist de kleine details maken deze foto zo mooi. Geen moderne slagerij, maar een eenvoudig boerenerf met een oude bakstenen gevel, houten deur, stro en gebruiksvoorwerpen. Waarschijnlijk heeft iemand tijdens het werk plots de fotograaf erbij gehaald. De mannen staan naast het geslachte varken en ook de hond kijkt in de lens en enkele seconden later is de opname gemaakt. Daarna zal het werk gewoon zijn voortgezet, want het varken hangt nog vrijwel volledig en moet nog worden versneden en verwerkt. Vanaf de tweede helft van de twintigste eeuw zou dit vertrouwde dorpsbeeld langzaam verdwijnen. Koelkasten en diepvriezers werden algemeen, vlees werd gemakkelijker bij de slager en supermarkt gekocht en de voorschriften rond het slachten veranderden.
X

Geen opmerkingen:
Een reactie posten