Een ladder tegen de gevel, een pot lijm binnen handbereik en de borstels klaar: op deze oude prent zijn drie afficheplakkers aan het werk. De ene staat hoog op de ladder, de andere strijkt een affiche glad. Hun werk bracht nieuws en reclame letterlijk op straat. Ze trokken met hun materiaal door de stad en kozen plekken waar veel voorbijgangers kwamen. Op de muren verschenen aankondigingen van voorstellingen en verkopingen, naast kleurrijke reclame voor allerlei producten. De papieren affiches bleven zelden lang alleen hangen: een nieuwe aankondiging kon de vorige alweer bedekken. Steden gingen daarom het plakken steeds meer regelen en wezen plaatsen aan waar affiches mochten komen. De affiche was tegen die tijd veel meer geworden dan een blad met gedrukte woorden. In de negentiende eeuw hielpen druktechnieken zoals de kleurenlithografie om grote, opvallende beelden te maken. Kunstenaars ontwierpen affiches die tegelijk reclame en straatkunst waren. Ook Japanse prenten beïnvloedden de vormgeving, al bestond de affiche zelf al veel langer. Wie vandaag naar deze mannen kijkt, ziet misschien vooral een oude muur vol affiches. Maar omstreeks 1910 hielpen zij mee het gezicht van de stad telkens opnieuw te veranderen — met een ladder, een borstel en een flinke pot lijm.
X

Geen opmerkingen:
Een reactie posten