Boer Peer (In 2017 werd het laatst bij hem gefilmd, hij overleed dat jaar op 97-jarige leeftijd) woont al meer dan vijftig jaar alleen in zijn Brabantse boerderij. Peer leidt een leven zonder enige luxe. Met kromme rug en nog maar een paar koeien op stal boert hij stug door. In de buitenwereld heeft hij geen interesse. Filmmaker Daan Jongbloed volgt Peer acht jaar lang.
Een oude, gekromde boer trekt een kruiwagen door de sneeuw tegen een berg aarde op. Aan niets is te zien dat dit de eenentwintigste eeuw is. Peer Smulders leeft in het hier en nu alsof douche, tv, radio en koelkast nog niet uitgevonden zijn. Hij lijkt verdwaald in de verkeerde tijd. Filmer en regisseur Daan Jongbloed bezocht Peer Smulders in een periode van tien jaar en maakte opnamen van zijn sobere leven. Soms was hij welkom, soms kwam hij niet verder dan de deur. Peer Smulders is in juli dit jaar (2017) doodgereden in Rosmalen. Hij heeft de film nog net gezien, vertelt Daan Jongbloed bij Van Osch Films in Den Bosch, de producent van zijn documentaire. Hij zei dat hij hem mooi vond en leek zelfs trots. Ik vroeg hem of ik de film ook aan anderen mocht laten zien. Hij zei ja. Daar ben ik wel blij om." Peer Smulders woont al zestig jaar alleen in die oude boerderij die net zo worstelt met de tand des tijds als Peer zelf. Al die tijd is hij blijven werken, al is zijn bedrijf gekrompen. Ooit had hij paarden, varkens en koeien, nu alleen nog acht koeien voor de slacht. De film is sober en traag als de boer zelf, maar blijft boeien. We zien boer Peer in zijn alledaagse doen. De nieuwe tijd lijkt ver weg. Achter een rond uurwerk valt nog de omtrek van de oude hangklok op. Op een hoekje van het granieten aanrecht smeert de boer zijn brood. Het enige bewijs van het hier en nu is een plastic margarinekuipje. Oud en vervallen De woning is oud en vervallen. Peer ook, maar hij is nog sterk al eist de tijd en het vele werk zijn tol. ,,Mijn handen kunnen niet recht. Ze staan helemaal naar de steel van de schop", zegt hij.
X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten